Φωτογραφία της ημέρας

sydneiiiΚαύσωνας. Τους 47 βαθμούς Κελσίου έδειξε το θερμόμετρο στο Sydney με τους κατοίκους του να τρέχουν να δροσιστούν στις παραλίες και τις πισίνες δίπλα στην θάλασσα, όπως κάνουν και τα κορίτσια της φωτογραφίας στην Bronte Beach. EPA/JOEL CARRETT

Ήξερες ότι...

"Θα είναι σαν να πάτε βόλτα στην εξοχή. Δεν θα χρειαστείτε καν όπλα", ήταν τα λόγια ενός εκ των διοικητών των συμμαχικών δυνάμεων, στη μάχη του Σομ, το 1916. Σε λιγότερο από μία ώρα, οι απώλειες των συμμάχων είχαν φτάσει τους 57.470 άντρες.

 


Η συμφωνία μου με το ΑΚΕΛ και ένα ερώτημα προς τον Συναγερμό. Του Γιάννου Αφροδίση

ant3493920004

Η καινοφανής θέση του ΑΚΕΛ για έξοδο από την ευρωζώνη με βρίσκει να διαφωνώ, ωστόσο το αίτημα που προβάλλει ο Άντρος Κυπριανού, για διεξαγωγή δημοψηφίσματος με βρίσκει απολύτως σύμφωνο. 

Ο Πανοραμίξ ήταν αλλού  

Η ένταξη στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη, αξίζει νομίζω τον κόπο να θυμόμαστε, ότι δεν έγινε με τρόπο μαγικό, δεν υπήρχε μαγική συνταγή, περίεργα υλικά, χύτρες και ζωμοί, ούτε ήταν ένα στιγμιαίο συμβάν. Η ευρωπαϊκή πορεία της Κύπρου ξεκίνησε με πρωτοβουλίες συγκεκριμένων πολιτικών προσωπικοτήτων της Κύπρου και ολοκληρώθηκε μέσα από συστηματική διπλωματική και μεταρρυθμιστική προσπάθεια που πέρασε με επιτυχία μέσα από πολλά στάδια, αντιμετωπίζοντας παράλληλα τις ανοιχτές απειλές της Τουρκίας. Στην πορεία εκείνη, καθοριστική υπήρξε η συμβολή εξεχουσών πολιτικών παραγόντων της Ελλάδας, ιδιαίτερα σε σχέση με την κάμψη αρνητικών αρχικά θέσεων από κράτη-μέλη, ενώ συνεχής, παρά τις διακυμάνσεις, υπήρξε η παρουσία αρνήσεων, αντιρρήσεων και ενδοιασμών στο εσωτερικό από σημαντικές πολιτικές δυνάμεις.

Ναι, δημοψήφισμα

Τότε, θεώρησα ως λανθασμένη την επιλογή της πολιτικής ηγεσίας για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς δημοψήφισμα και επίσης ως λανθασμένη την ένταξη στην Ευρωζώνη και πάλι χωρίς δημοψήφισμα. Για καλό ή για κακό, στα πολύ μεγάλα θέματα, έχω την πεποίθηση ότι το σύνολο των πολιτών κατά τρόπο άμεσο και προσωπικό, είναι καλό να καταγράφει συνειδητά την γνώμη του σε κάλπες. Άλλωστε, είμαστε το σύνολο των επιλογών μας. Υπάρχουν κι άλλοι λόγοι που θα ήθελα σήμερα αυτό το δημοψήφισμα, που σχετίζονται με την κυριαρχία του καιροσκοπισμού και του λαϊκισμού στην Κύπρο, τις αντιφάσεις, την σύγχυση και την φαυλότητα, όμως ας μην ξεφύγει το κείμενο από το βασικό θέμα.

Δεν θέλει την έξοδο από το ευρώ, λέει ότι την θέλει

Αναγνωρίζοντας το γεγονός ότι το ΑΚΕΛ αποτελεί τον συγκροτημένο φορέα της αντιπολίτευσης, αποφεύγω κάθε αναφορά σε άλλους πολιτικούς σχηματισμούς, αντιστεκόμενος σε πολλούς πειρασμούς.  Το ΑΚΕΛ λοιπόν, ισχυρίζεται σήμερα ότι επιδιώκει την έξοδο της Κύπρου από την Ευρωζώνη και την υιοθέτηση ενός τοπικού νομίσματος. Ισχυρίζεται. Θεωρώ ότι το ΑΚΕΛ στην πραγματικότητα δεν επιδιώκει αυτή την εξέλιξη.

Η Κύπρος υιοθέτησε το ενιαίο νόμισμα όταν το ΑΚΕΛ αποτελούσε τον μεγαλύτερο συμπολιτευόμενο φορέα στην τότε κυβέρνηση Παπαδόπουλου. Πέραν από μια χλιαρή «μουρμούρα» περί παράτασης ενός έτους, το κόμμα δεν θεώρησε την εξέλιξη ως λόγο πολιτικής ρήξης με τον τότε Πρόεδρο. Στη συνέχεια, ο Δημήτρης Χριστόφιας, όντας Πρόεδρος, ουδέποτε διατύπωσε θέση για έξοδο από την Ευρωζώνη. Ο Σταύρος Μαλάς, υποστηριζόμενος από την ηγεσία του ΑΚΕΛ και σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων του κόμματος, ως υποψήφιος Πρόεδρος, σε καμιά ομιλία ή έντυπο θέσεων ή ανάρτηση στο διαδίκτυο δεν έθεσε θέμα αλλαγής νομίσματος.

Αμέσως μετά τις προεδρικές εκλογές λοιπόν, ο Άντρος Κυπριανού προβάλλει μια επιχειρηματολογία η οποία φτάνει μέχρι τη θέση για μεμονωμένη έξοδο της Κύπρου από το ευρώ. Μια θέση που επιμένω πως δεν αποτελεί πραγματική επιδίωξη για το ΑΚΕΛ αφού είμαι βέβαιος ότι η ηγεσία του αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για μια ανώφελη πολιτική στόχευση για οικονομικούς και κυρίως γεωπολιτικούς λόγους. 

Γιατί ο Άντρος Κυπριανού προβάλλει αυτή τη θέση τώρα;

Ακούω απόψεις ότι το ΑΚΕΛ θέλει να ξεχάσουμε τη διακυβέρνηση Χριστόφια γι αυτό επιχειρεί διαμόρφωση ενός διπολικού-μετωπικού πολιτικού σκηνικού ή ότι επιδιώκει την δημιουργία ενός νέου «εχθρού» στο όνομα του ευρώ. Χωρίς να επιχειρώ ιεράρχηση, παραθέτω τους λόγους που εγώ θεωρώ ως τα βασικά κίνητρα που οδήγησαν στην συγκεκριμένη θέση, τώρα.

 

1) Το ΑΚΕΛ εδώ και μερικά χρόνια αντιλαμβάνεται την ανάγκη επανακαθορισμού της ιδεολογικής του ταυτότητας, μετά από μια διακυβέρνηση που απέτυχε (ίσως να μην προσπάθησε καν) να ξεφύγει από μια διαχειριστική προσέγγιση των πραγμάτων, κατά βάση κεντροδεξιάς λογικής και πρακτικής. 

Η θέση για έξοδο από το ευρώ δημιουργεί μια νέα «οπτική» για το κόμμα που λειτουργεί ανιχνευτικά προς τον επανακαθορισμό της ιδεολογικής του ταυτότητας. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι η θέση αυτή, παρόλο που αφορά εξαιρετικής σημασίας ζήτημα, διαμορφώθηκε με την βοήθεια μη μελών του κόμματος και χωρίς συνεδριακή απόφαση. Αστικές συνήθειες, θα έλεγε κανείς.

Η δεκαετής παρουσία στη διακυβέρνηση, επέτρεψε στο ΑΚΕΛ να ελέγξει φυγόκεντρες τάσεις που αναπτύσσονται ως προβληματισμοί σε χώρους της Αριστεράς εβρισκόμενοι εκτός κομματικού μηχανισμού. Πρόκειται κυρίως για ομάδες νέων, συχνά με σπουδές στην Ελλάδα όπου είχαν εμπειρίες κοινής δράσης και διαλόγου με εκφάνσεις της εκεί Αριστεράς, πρωτίστως με την ΚΝΕ και δευτερευόντως με άλλες συσπειρώσεις. Σαφώς πιο ριζοσπαστικές από το ΑΚΕΛ και καθόλου κομφορμιστικές. Η απώλεια της εξουσίας, περιορίζει ήδη τις δυνατότητες του κόμματος για τιθάσευση αυτών των τάσεων, οι οποίες είναι δυνατόν εάν δεν «μαζευτούν» να μετατραπούν από ομάδες προβληματισμού σε συγκροτημένα σχήματα με κάποιας μορφής αυτονομημένη δράση, όχι κατ ανάγκην εκλογική. Η θέση για έξοδο από το ευρώ, καλύπτει σε σημαντικό βαθμό τις ανησυχίες αυτών των ομάδων, αφού πρόκειται για αντισυμβατική θέση που υιοθετείται τόσο από το ΚΚΕ όσο και από άλλες οργανώσεις της εν Ελλάδι Αριστεράς. Πρόκειται δηλαδή για θέση επανασυσπείρωσης γύρω από το κόμμα ορισμένων δυνητικά φυγόκεντρων τάσεων.

2) Στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές, το ΑΚΕΛ κατέγραψε ένα εντυπωσιακό  ιστορικό χαμηλό, το 27,3%. Παρά τις διακηρύξεις περί ανασκόπησης του «τι πήγε στραβά» η ηγεσία στην Παπαϊωάννου, όπως και κάθε κυπριακή κομματική ηγεσία, για προφανείς λόγους δεν επιθυμεί μια τέτοια διεισδυτική συζήτηση. Η επινόηση της θέσης για έξοδο από το ευρώ, άλλαξε την εσωκομματική ατζέντα και το «τι πήγε στραβά» τελείωσε πριν ξεκινήσει.

3) Το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών δημιούργησαν στο ΑΚΕΛ αναπόφευκτα ερωτήματα αναφορικά με την πολιτική παρουσία σημαντικών πρώην κυβερνητικών στελεχών. Εκλογές σε τακτικό πλαίσιο δεν υπάρχουν στον ορίζοντα, συνεπώς η αναζήτηση ανώτατων καθοδηγητικών ρόλων για τα στελέχη αυτά θα μπορούσε να εκδηλωθεί μόνο μέσα από μια «κρίση». Χωρίς συζήτηση για το «τι πήγε στραβά» και χωρίς ευρύ ιδεολογικοπολιτικό  διάλογο, εξέλειπε κάθε περιθώριο δημιουργίας πολιτικού υπόβαθρου για ενδεχόμενη αμφισβήτηση της ηγεσίας. Έτσι, όλα τα πρώην κυβερνητικά στελέχη, υποχρεώνονται να λειτουργήσουν στο πλαίσιο που ο Άντρος Κυπριακού έθεσε, επανερχόμενοι σε ρόλους διεκπεραιωτών και όχι καθοδηγητών. 

4) Η θέση για έξοδο από το ευρώ, προσφέρει στο ΑΚΕΛ την ευκαιρία, υπό προϋποθέσεις, να βρει ξανά μονοπάτια που οδηγούν σε συναπάντημα με πολιτικές δυνάμεις με τις οποίες έχασε επαφή, σε διάφορες φάσεις τα τελευταία χρόνια. Το ΑΚΕΛ, σε αντίθεση με τον Συναγερμό, σπανίως τις τελευταίες δεκαετίες ενισχύθηκε λειτουργώντας στην απομόνωση. Η ενίσχυση των επιρροών του περνούν συνήθως μέσα από πολιτικές συνευρέσεις, οι οποίες μετατρέπονται σε εκλογικές συμμαχίες.

Μετά από όλα αυτά, το ερώτημα που προκύπτει δεν αφορά στο ΑΚΕΛ.

Το ερώτημα αφορά στον Δημοκρατικό Συναγερμό: Γιατί δεν σηκώνει το γάντι; Γιατί δεν πάει σε δημοψήφισμα για παραμονή ή έξοδο από το ευρώ;

Επί τούτου, νομίζω πως αξίζει τον κόπο να επανέλθουμε. 

 

Γράφει: Γιάννος Αφροδίσης

Η συμφωνία μου με το ΑΚΕΛ και ένα ερώτημα προς τον Συναγερμό. Του Γιάννου Αφροδίση

Σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό ή διαφημιστικό περιεχόμενο, καθώς και σχόλια άσχετα με το θέμα του άρθρου δεν επιτρέπονται και θα σβήνονται.

Οι απόψεις των αρθρογράφων δεν εκφράζουν απαραίτητα αυτές της εκδοτικής και συντακτικής ομάδας καθώς και των ιδιοκτητών της ιστοσελίδας.

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter μας 

 
  

Σήμερα

    
Δευτέρα
16
Ιανουαρίου
2017

Γιορτάζουν : Δανάη, Δαν

1547
Ο Ιβάν ο Τρομερός ανακηρύσσεται Τσάρος της Ρωσίας.
1820
Ο Ιωάννης Καποδίστριας αρνιέται τη τη ηγεσία της Φιλικής Εταιρείας πιστεύοντας ότι θα βοηθούσε καλύτερα από τη θέση του υπουργού εξωτερικών της Ρωσίας.
1920
Γίνεται στο Παρίσι η πρώτη συνεδρίαση της Κοινωνίας των Εθνών πρόδρομου του ΟΗΕ.
1945
Ο Αδόλφος Χίτλερ καταφεύγει στο υπόγειο καταφύγιο του, το επονομαζόμενο Führerbunker.
1969
Αυτοπυρπολείται ο Τσέχος φοιτητής Γιαν Πάλαχ στην Πλατεία Βέντσεσλας στην Πράγα ως πολιτική διαμαρτυρία.
2004
Τίθεται σε ισχύ το νέο Σύνταγμα του Αφγανιστάν.

Ακολουθήστε μας